ons strooit bloemen

onzin in onzekerheden
binnen geslopen langs
achterwegen deinen in het oor
alsof er golven spreken in koor

ons wil een ieder bekoren
geen klaprozen zonder verzoek
pollen met veters gestrikt
het rood van schreeuwend bloed

geen wieken aan de arme wolken
want het zijn de katvogels
die het hoofd bevolken, ons
strooit bloemen als honingzaad

zonder monoloog en rijp beraad

het joch schoont zijn gezicht
met krijt en boter, ontwijkt de jam
aan de rechterzijde van zijn neus, ontdoet
zich van melanomen

met een vriendelijke karakter

elze Written by:

Echtgenoot, Vader & Schrijver van inmiddels twee dichtbundels,

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *