het watertje [ het daipke )

waar leven zich verdiept
in het bewegen van vooruitgang
zelfs de getijden staan te popelen
om te drijven op water waar

verleden zich keert
tegen al wat tegenstrijdig is

oevers kleuren naar avond
als de zon haar sluiers sluit
en het transparante van de maan
telkens weer op donker stuit

de nacht rust zijn lakens
op treurnis van verdriet
‘slechts het ontwaken van telkens
een nieuw begin brengt euforie
als en waas van dauw aan de voeten
van mij en jou

elze Written by:

Echtgenoot, Vader & Schrijver van inmiddels twee dichtbundels,

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *