Elze Schollema

(LET OP: Oud bericht!)

USQUERT Hij is garagehouder en heeft een tattooshop. Maar Elze Schollema is ook dichter en Boeddhist. Twee weken geleden kwam zijn tweede dichtbundel uit.

Zeven jaar geleden begon hij met het schrijven van gedichten. Hij was depressief en het liep zover op dat er medicijnen en een opname aan te pas moesten komen. Maar wat hem er echt doorheen hielp was schrijven. “Zo kreeg ik mijn hoofd stil. Mijn gedichten gaan over mijn manier van tegen het leven aankijken. En vaak over het Wad. Maar ook daar zit voor mij alle gevoel over het leven in. Ik zie het Wad als een levend orgaan met een ziel. Ik ben daar veel te vinden. Het is er zo eindeloos.”

Wanneer je Elzes garage binnenstapt valt je meteen op dat het hier zo rustig is. Aan de balie hangt een wit papier met daarop de tekst: “Ook de vliegen die hier zijn heb ik welkom geheten. Zie ze daarom als uw gelijke. (Dus sla ze niet dood.)”. Het is geen grap: Elze heeft het zeven jaar geleden, naast de dichtkunst, ook het Boeddhisme in zijn hart gesloten. “Het gaat als vanzelf. Als ik buiten een vliegje in een plas water zie liggen dan haal ik het eruit. Ook hoe ik met mensen om ga is helemaal veranderd. Het harde is eraf. Zeven jaar geleden was ik een ander mens. Ik ben nooit gemeen geweest, maar wel harder. Nu is alles me wel goed. Niets kan me nog kwetsen. Als iemand boos op me is zie ik diegene als een leermeester. Ik hoef geen gelijk meer te hebben.”

Tattooshop

Naast garagehouder en dichter heeft Elze sinds vier jaar ook zijn eigen tattooshop. Hij had zelf al tatoeages, maar ineens wist hij dat hij ze ook zelf wilde creëren. Ook tijdens deze werkzaamheden werpt zijn levenshouding haar vruchten af, hij heeft ondertussen mooie gesprekken met mensen. “Tatoeëren is gevoelig, maar ik heb al vaker gehoord dat de pijn bij mij aangenamer is. Ik probeer één te zijn met de mensen, en dat lukt goed.”

Altijd commercieel denken daar word je niet gelukkig van zegt Elze. Maar hij heeft een garage en een tattooshop, dan zul je af en toe toch moeten? “Ja, maar je kunt elke avond biefstuk willen eten, of tevreden zijn met om de avond een gehaktbal. Vroeger had ik hier drie monteurs in dienst, het stond hier altijd vol met auto’s. Wat een handel en stres. Ik heb ze allemaal gevraagd ander werk te zoeken en ze zijn hier in goede vrede weggegaan. Dat heeft mij en ook mijn gezin heel veel rust gebracht.”

Elze biedt op vrijdag, wanneer de garage dicht is, dagbesteding aan drie jongens. Hij leert ze lassen en één van hen helpt hij met het schrijven van een boek. Praten doet hij ook graag met ze. “Het is een beetje maatschappelijk werk, waar ik zelf ook heel veel van leer. Ieder mens heeft zijn eigen verhaal. Daarom moet je niet oordelen over mensen, je moet constant aardig zijn.”

Elze geeft me een gedichtenbundel mee. Zijn favoriet staat op pagina 17 en heet ‘Het bevreesde leven’. Het idee voor dit gedicht kwam bij hem op toen hij ‘s ochtends rusteloos achter zijn computer zat, terwijl zijn vrouw in alle rust koffie dronk en de Libelle las. ‘Hoe verlaten ik ook ben, op deze ochtend/ben ik even een getemd beest en laat/ik mij leiden door het leven dat me zo bevreesd’. Het is de slotstrofe van het gedicht. Elze: “Niet verdrietig worden als je het leest, je moet alles lezen met een glimlach. Soms heb ik het zelf wel eens, als ik andere dichters lees. Maar dat is mijn thuis een beetje, dat melancholische gevoel. Het verschil met zeven jaar geleden is dat ik er nu mee kan spelen: ik kan het oproepen en weer wegsturen”.

De bundel van Elze Schollema is verkrijgbaar in zijn garage aan de Hoofdweg 11 in Usquert, en bij drukkerij Vliedorp in Houwerzijl.

Saffira Rijkee – Noorderkrant (bron)

2 Comments

  1. juni 11
    Reply

    Ik herken veel in jou doen en laten. Je bent een mooi mens…

  2. Ivonne
    november 25
    Reply

    Pakkend… Mooi…. Meeslepend… Menselijk…. Ontroerend en Warm…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *